HINDI ALAM NG KABIT NI MISTER NA AKO ANG MAY-ARI NG LUXURY RESORT KUNG SAAN NIYA AKO PINAHIYA — KAYA NANG MAG-DEMAND SIYA NG “VIP TREATMENT”, IBINIGAY KO SA KANYA ANG “SPECIAL SERVICE” NA HINDI NIYA MAKALILIMUTAN
Ako si Valerie. Isang simpleng maybahay sa paningin ng asawa kong si Gary. Ang hindi niya alam, bago pa kami ikasal, ako na ang nagmamay-ari ng The Grand Horizon Beach Resort sa Batangas. Minana ko ito sa Lola ko at pinili kong itago ang yaman ko para malaman ko kung mamahalin ba ako ni Gary nang totoo.
Pero nagkamali ako.
Isang weekend, nagpaalam si Gary na may “Seminar” daw siya sa opisina. Ang totoo, dinala niya ang kabit niyang si Nicole sa resort KO mismo.
Nagkataong nandoon ako para sa isang surprise inspection. Nakasuot lang ako ng t-shirt, shorts, at tsinelas habang nagwawalis sa garden para obserbahan ang trabaho ng mga staff.
Nakita ko sila. Magkahawak-kamay. Si Nicole, naka-bikini at shades, akala mo kung sinong artista.
“Babe,” maarteng sabi ni Nicole kay Gary. “Ang ganda dito! Sigurado ka bang afford natin ‘to?”
“Oo naman,” sagot ni Gary. “Kinuha ko ang credit card ni Valerie. Hindi niya malalaman ‘to. Tanga ‘yon eh.”
Nanginig ang laman ko. Ginamit pa ang card ko?!
Lumapit sila sa front desk. Nakita ako ni Nicole na nagwawalis malapit sa kanila. Tinitigan niya ako mula ulo hanggang paa.
“Excuse me,” tawag ni Nicole sa akin. “Manang Janitress! Paki-buhat naman ng bag ko. Ang bigat eh.”
Tinignan ko lang siya. Hindi ako gumalaw…
Hindi ako gumalaw. Nanatili akong nakatitig sa kanya habang hawak ang aking walis.

“Hoy! Bingi ka ba?” sigaw ni Nicole. “Sabi ko buhatin mo ang bag ko! Ang mahal nito, baka mas mahal pa sa buhay mo!”
Napatingin si Gary sa akin. Nanlaki ang kanyang mga mata. Namutla siya na parang nakakita ng multo. “V-Valerie? Anong ginagawa mo rito?”
Ngumiti ako nang dahan-dahan. “Nagwawalis, Gary. Nililinis ko ang kalat… lalo na ang mga basurang bigla na lang sumusulpot sa resort ko.”
“Resort mo?!” tawa ni Nicole. “Babe, nagpapatawa ba ‘tong katulong mo? Sabi mo sa akin, factory worker lang ang asawa mong si Valerie?”
Hindi nakapagsalita si Gary. Pilit siyang humahakbang palapit, “Babe, let me explain—”
“Save it, Gary,” putol ko sa kanya. Tumingin ako sa General Manager na kanina pa nagmamadaling lumapit sa amin. “Mr. Santos, pakikuha nga ang credit card na ginamit nila. I-void ang lahat ng transactions. I-freeze ang card na ‘yan dahil reported as stolen ‘yan sa banko ko.”
“Yes, Madame Valerie,” sagot ni Mr. Santos na yumukod pa sa harap ko.
Doon lang narealize ni Nicole ang nangyayari. Nanigas siya sa kinatatayuan niya. “M-Madame?”
Ang “Special Service”
“Dahil nag-demand ka ng VIP treatment, Nicole,” sabi ko habang naglalakad paikot sa kanila, “Ibibigay ko sa inyo ang ‘The Grand Outcast’ package. Exclusive lang ito para sa mga taong kasing-kapal ng mukha niyo.”
“Anong ibig mong sabihin?” tanong ni Gary na pawis na pawis na.
“Una, lahat ng gamit niyo, ilabas niyo sa suite. Ngayon din. Dahil ang card na ginamit niyo ay hindi na tatanggapin, wala kayong pambayad. At dahil pumasok kayo rito gamit ang panlilinlang, considered kayo na trespassers.”
“Pero malayo ang kabihasnan dito! Gabi na, wala kaming sasakyan!” reklamo ni Nicole.
“E ‘di maglakad kayo,” sagot ko. “At para sa ‘special service’ mo, Nicole… pinabuhat mo sa akin ang bag mo ‘di ba? O heto.”
Kinuha ko ang mamahalin niyang bag at inihagis ito sa gitna ng pool. “O ayan, VIP treatment. May free wash pa ang bag mo.”
“MY BAG!” tili ni Nicole habang tumatalon sa pool para kunin ang bag niya.
Ang Pagwawakas
Hinarap ko si Gary na nakaluhod na sa harap ko. “Valerie, patawarin mo ako. Nasilaw lang ako. Mahal kita, huwag mo akong palayasin.”
“Mahal mo ako? O mahal mo ang pera ko? Sabi mo ‘tanga’ ako ‘di ba? Well, ang tangang asawa mo ay tapos na sa ‘yo. Bukas na bukas, matatanggap mo ang divorce papers/annulment papers. At huwag kang mag-alala, kinuha ko na ang lahat ng gamit mo sa bahay at itinapon ko na sa basurahan—kung saan ka nararapat.”
Tinawag ko ang security. “Ilabas ang mga ‘yan sa gate ng resort. Huwag silang bibigyan ng tubig o kahit anong tulong. Hayaan niyo silang maglakad hanggang highway.”
Habang hinihila sila palabas, rinig na rinig ang sigawan nina Gary at Nicole. Nagpisisikalan na sila dahil sa sobrang galit sa isa’t isa.
Bumalik ako sa pagwawalis. Pero sa pagkakataong ito, hindi na mabigat ang pakiramdam ko. Minsan talaga, kailangan mong linisin nang husto ang paligid mo para makita mo ang ganda ng sarili mong horizon.